Η τιμή είναι επίσης πολύ προσιτή, συνιστάται ανεπιφύλακτα👍🏻👍🏻👍🏻 Λέγεται ότι είναι ο βασιλιάς του κρασιού στην Ελλάδα και έρχεται εδώ λόγω της φήμης του. Η ατμόσφαιρα επίσης είναι πολύ προσεγμένη και έχει δοθεί σημασία στην λεπτομέρεια. Ζεστή ατμόσφαιρα,καλή μουσική,γευστικότατα φαγητά και βέβαια καλή συλλογή κρασιών.Αξίζει.

(Μεταφρασμένο) Φιλόξενο περιβάλλον μεγάλη ποικιλία κρασιών. Το Παλαιό βρίσκεται σε ένα μικρό δρόμο χωρίς μεγάλη κίνηση, το οποίο είναι ιδανικό. Ένα υπέροχο wine bar κρυμμένο ανάμεσα στις αποθήκες του βιομηχανικού τμήματος του λιμανιού του Πειραιά που σίγουρα αξίζει να επισκεφτείτε. Πολύ ζεστό περιβάλλον, εξαιρετικό φαγητό και ωραία διακόσμηση.

Sandblu Santorini: Αίσθηση αυθεντικής φιλοξενίας

Αλλά το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να ακολουθήσετε τη συμβουλή ή τον Γιάννη που σας καθοδηγεί σε ένα μοναδικό ταξίδι με τη συλλογή κρασιών του! Θα επιστρέψω στο επόμενο ταξίδι σίγουρα σε περισσότερο ελεύθερο χρόνο, ελπίζω να απολαύσω περισσότερες εξαιρετικές επιλογές κρασιού. Γαλήνη, γευστικά πιάτα, αρκετά μεγάλη ποικιλία ελληνικών κρασιών, εξατομικευμένη εξυπηρέτηση, σίγουρα θα επιστρέψουμε! Υπέροχη ατμόσφαιρα, υπέροχη διακόσμηση. Πρωτότυπη υπέροχη διακόσμηση.

«Είμαστε όλοι Mantinians» εκτός από τον αμπελώνα στήριξη χρειάζονται και τα οινοποιεία της περιοχής Wine Trails

Από τα καλύτερα αν όχι το καλύτερο wine bar της Αθήνας! Συμπαθητικές τιμές και ευχάριστο περιβάλλον για κουβεντούλα. Ειδικά η ποικιλία τυριών ήταν το κάτι άλλο! Ευτυχώς δεν είχε μουσική έξω στο πεζοδρόμιο όποτε συζητούσαμε ανθρωπίνως. Συγκλονιστικό «μικροκλίμα»(Πειραιάς-παλιές αποθήκες),στα κρασιά και στο φαγητό θα μπορούσαν και καλύτερα…

Ο ιδιοκτήτης και υπεύθυνος-sommelier, ο Γιάννης Καϊμενάκης, με περισσότερα από 26 χρόνια εμπειρίας στον κλάδο αυτό και έχοντας δουλέψει στην Ιταλία, Γαλλία και Ισπανία για πολλά από αυτά, επέλεξε να επιστρέψει στο μέρος που wine bar παλαιο φαληρο μεγάλωσε — λίγα τετράγωνα από το μαγαζί — και να τιμήσει την καταγωγή του με ένα wine bar μοναδικό στο στυλ του. Και εδώ χρειάστηκε το ψωμί, αφού για εμένα η περίσσεια σάλτσα δεν έπρεπε με τίποτα να πάει χαμένη. Από τα ορεκτικά κατέφτασε μία μελωμένη ιταλική καπονάτα που ήταν ο ιδανικός συνοδός για το ψωμί, και οι πιπεριές με ελαιόλαδο και ξύδι που, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δεν δοκίμασα, αλλά έτερο μέλος της παρέας ομολόγησε πως δεν μπορούσε να σταματήσει να τις τρώει. Ο κατάλογος είναι μεν λιτός, αφού αποτελείται από μία σελίδα επιλογών, αλλά νομίζω πως ζούμε πια στην εποχή που οι περισσότεροι προτιμούμε έναν σφιχτό κατάλογο με πραγματικά καλές επιλογές για φαγητό, παρά έναν χαοτικό, μέσα από τον οποίο τελικά μπορεί τα μισά να μην αξίζουν. Και όλα αυτά με τη σιγουριά και την εμπιστοσύνη που σου αποπνέει ένας σομελιέ, όπως εκείνος. Όλα αυτά δένουν αρμονικά και ενώνουν το παρελθόν με το παρόν.

ωραία wine bars της Αθήνας

Το ύψος, η παλαιά σκεπή, η λιτή διακόσμηση, με την κάβα στο βάθος σε μεταλλική κατασκευή, τα άδεια μπουκάλια στους γυμνούς τοίχους και τα φώτα κρεμασμένα, δημιουργεί μια ατμόσφαιρα κατάνυξης του οίνου. Νέα ιταλική έρευνα εντόπισε διαφορές έως και 30% στους πρόδρομους αρωματικών ενώσεων διαφορετικών κλώνων Gewürztraminer, δείχνοντας ότι η αρωματική ταυτότητα του κρασιού μπορεί να… Καϋµένακη, λειτουργεί µε τις νόρµες µιας Enoteca ή ενός Bar a Vin, όπου ενώ είναι εµφατικά ως προς τη συλλογή των κρασιών, υπάρχει µια αξιοπρεπής επιλογή από φαγητό µε εξίσου τοπωνυµιακό προσανατολισµό. Η Ντίνα Καράτζιου ανοίγει τον διάλογο για τις μεγάλες αλλαγές στον αστικό χώρο, την κοινωνία, το περιβάλλον και την οικονομία.

• Μακριά από πιάτσες, σε μη κομβικές τοποθεσίες χωρίς γαστρονομικό status, μια νέα κάστα χώρων εστίασης δίνει το πράσινο φως σε μαγειρικές, που αγαπούν την καλή πρώτη ύλη.
• Ο προσανατολισμός, έξω από μόδες, σαφέστατα και από άποψη νότιος -Ελλάδα, Ισπανία, νότια Γαλλία, κεντρική και νότια Ιταλία-, ενώ οι τιμές των μπουκαλιών ξεκινούν από τα 18€.
• Υπάρχουν φανατικοί οινόφιλοι που το έχουν στέκι, αλλά και να μην είσαι φανατικός τους κρασιού και πολύ ψαγμένος, το περιβάλλον και το φαγητό σε κρατάνε εύκολα και σε ξαναπηγαίνουν στο “Paleo”
• «Το Paleo ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2016 και οφείλω να παραδεχτώ πως δεν µε έχει βασανίσει καθόλου.

Στο Terroirist για μια χαλαρή βραδιά με φίλους

Πολύ ωραίος χώρος στη βιομηχανική περιοχή του Πειραιά με όμορφη διακόσμηση. Πολύ Όμορφο περιβάλλον, καλή ποικιλία κρασιών, θα ήθελα 2-3 ακόμα επιλογές στο μενού Ένας χώρος πολύ ζεστός και όμορφος σαν κελάρι..

Θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα μιας και τηρείται ο νόμος απαγόρευσης καπνίσματος και τα τραπέζια έχουν απόσταση μεταξύ τους για να έχετε το περιθώριο να απολαύσετε το κρασί σας χωρίς να γίνετε μια παρέα με τους άλλους πελάτες! Από την Ακρόπολη μέχρι τον Σαρωνικό, το καλοκαίρι ζει λίγους ορόφους πιο ψηλά. Εκεί όπου η Ιολάου σμίγει με τη Δεξαμενής, αυτό το μικρό all-day café bar μοιάζει σαν να υπήρχε από πάντα. Για το δικό μου γούστο, highlights είναι η ψηλή ξύλινη οροφή- σε πάει πίσω- η μεγάλη γυάλινη κάβα στο βάθος και οι ξύλινες καρέκλες -πάνω σε κάθε μια αναγράφεται μια περιοχή προέλευσης των κρασιών της λίστας.

Rhoé: μπιστρουδένια ελληνική κουζίνα με κάδρο την Ακρόπολη

Βραδινή βιομηχανική ερημιά, φως υποβλητικό, αποθήκες, συνεργεία, σιδηρουργεία, όλα κλειστά και μόνο ένα φως πιο δυνατό, δυο μεγάλα βαρέλια και άλλα τόσα τραπέζια σηματοδοτούν το "Paleo". Ούτε 200 μέτρα απ’ το λιμάνι του Πειραιά με τα εντυπωσιακά κτίρια-έδρες μεγάλων εταιρειών, κι όμως εδώ βασιλεύει μια ησυχία βγαλμένη από παλιές εποχές. Παρότι είναι, κατά τη γνώμη μου, από τις καλύτερες πόρτες για κρασί, ο τυχερός επισκέπτης δεν θα ανιχνεύσει ίχνος ύφους ή έπαρσης. Γενικά, παρά το ότι ο πρωταγωνιστής είναι όπως έχετε καταλάβει το κρασί, τα πιάτα –όπως και η φροντίδα– στέκονται απόλυτα στο ύψος τους. Οι φίλοι του Montalbano θα τον θυμηθούν με τη σιτσιλιάνικη caponata, ενώ το δυσεύρετο στη χώρα μας vitello tonnato είναι από τις καλύτερες επιλογές. Στη δική μου περίπτωση, που ήταν η πρώτη μου, πολυαναμενόμενη, επίσκεψη σε εστιατόριο μετά την απελευθέρωση, ο κλήρος έπεσε πρώτα σε ένα μάλλον δυσεύρετο λευκό Xisto Cru από σταφύλι Rabigato από τα φημισμένα αμπελοτόπια του Duro της Πορτογαλίας.

Δεν είναι εστιατόριο, ούτε καν wine-restaurant όπως διάβασα κάπου, δεν είναι bistro και όποιος περιμένει να βρει κάτι τέτοιο απλά θα απογοητευθεί και μετά θα λέει τον πόνο του στο Διαδίκτυο ή όπου αλλού. Έναν χώρο όπου όλα, φαγητό, συνοδευτικά, διακόσμηση, μουσική, ακόμα και οι άνθρωποι, κινούνται γύρω από το κρασί. Άσ’ τον να σου φέρει ό,τι επιλέξει, κάτι ελληνικό ή κάτι ταξιδεμένο από την Ισπανία, το Ροδανό ή τη νότια Γαλλία.

Το κερδίζει το στοίχημα; Αν κρίνουμε από τον κόσμο που μαζεύεται τις νύχτες στη Νικίου, σίγουρα. Και κάπως έτσι εμφανίζονται τραπέζια με λευκά τραπεζομάντιλα πάνω στον πεζόδρομο της Βύσσης και φίλοι-θαμώνες που κάνουν χαμό (σε σημείο που αν περάσεις στο pick θα νομίζεις ότι γίνεται πάρτι). Από τα μυστικά της πόλης, που οι Αθηναίοι αγάπησαν και μετέδωσαν από στόμα σε στόμα. Το By the Glass εμφανίζεται σε μια από τις ωραιότερες στοές του κέντρου, ζωντανεύοντας μια για πάντα αυτή την πλευρά της πόλης. Θα σε χορτάσει με comfort food, θα σε χαλαρώσει με ωραία κρασιά και σε λίγο καθόλου δεν θα σε νοιάζει που αύριο είναι Δευτέρα. Με αυτό το τέλειο όνομα άνοιξε πρώτα στο Χαλάνδρι (μέσα σε μια παλιά μονοκατοικία με αυλή, που όλοι ονειρευόμαστε για το σπίτι μας) και πριν λίγους μήνες εμφανίστηκε και στο Παγκράτι.